LogoTravel Active Homepage






Gebruikersnaam:
@mytravelactive.nl

Wachtwoord:
Login!
I am home!

Reizigersweblog van jjbankert

Great Barrier Island & Kerikeri

het is alweer een tijdje geleden dat ik een bericht heb geschreven op m'n weblogje.
In het nieuwe jaar ben ik van Auckland naar Great Barrier Island (GBI) gegaan om te werken tegen kost en inwoning.
De boottocht duurde ruim 3 uur om vervolgens nog een uur in de shuttle over smalle (gravel) weggetjes te worden gereden met eindbestemming "the Great Barrier Lodge" in Whangaparapara (een baai)

Auckland harbour bridge:




Foto'tjes van onderweg:










Zoals duidelijk te zien is, de wereld is rond:




De shuttle met laid back slogan




Uitzicht over de baai vanuit de lodge







Na een aantal dagen te hebben gewerkt (bar, afwas en internet café opzetten) op een tochtje genomen richting het vliegveld van claris (1 van de 2!!). Het stelde allemaal niet veel voor en als bonus kregen we autopech. Weg stuurbekrachting, dynamo en remmen!! Gelukkig blijkt de handrem altijd een betrouwbare back-up en zo konden we nog bij de garage uitkomen

De 'terminal'




Motorpech!!




Een paar dagen later meegenomen op een andere tocht over het eiland o.a. langs het strand waar de nieuwe Castaway zal worden opgenomen. Castaway was (een van de) eerste reality programma's van de BBC en zal nu een life vervolg krijgen op de stranden van GBI (waarschijnlijk is ergens deze week de eerste aflevering.
Ook zijn we langs Windy Canyon gereden met spectaculaire uitzichten waar ik verderop meer over schrijf.

Windy Canyon:







De weg tussen de 2 belangrijkste dorpen op het eiland







Een strand (whangapoua creek) met Tony (de eigenaar van de lodge) op de voorgrond




Het tweede 'vliegveld', alleen in gebruik in de zomer om begrijpelijke redenen




Mooie plaatjes:







En toen werd er een feest gevierd in de lodge:




Compleet met band (waarvan ik al het geluid heb opgenomen m.b.v. een laptopje, een tulip->mini-jack kabeltje en audacity)




En Tony samen met mij achter de bar.




Uitzichtjes bij avondlicht vanuit de lodge













Het voordeel van een restaurant bij de lodge is de keuken waar je voor jezelf heerlijke toetjes kan maken:








En zoals jullie misschien wel weten ben ik op een driedaagse wandeltocht gegaan over het eiland.
Dag 1 was met de boot van Tryphena naar Port Fitzroy en vervolgens een uur lopen naar de hut (het basiskamp). Vervolgens dag 2 een tocht naar de top van Hirakimata (Mt. Hobson) en weer terug via een omweg naar de hut. Ten slotte op dag 3 terug lopen naar de lodge.

Stap 1 was dus met de boot van Tryphena naar Fitzroy. Dit zijn wat plaatjes vanaf de boot.

Mooi huisje aan de haven:




En op de terugweg namen Chris en Margareth gelijk een vracht goederen, die de ferry vanaf Auckland had meegebracht, mee naar de lodge:




Allemaal mooie uitzichtjes vanaf de boot:










Shag Point (ja, inderdaad een interessante naam, net als "Needless point" in het noorden )




De baai vanaf de boot (met duidelijk zichtbaar, in het midden, de lodge in het groen)




En toen kwamen er dolfijnen voor de boot zwemmen, lekker liften op de drukgolf van de boot.













en gelijk maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om een filmpje te maken




En nog meer mooi uitzicht vanaf de boot:


































Port Fitzroy





Bij de hut aangekomen kwam ik een andere Nederlander (Peter Sinot) tegen die ook van plan was om de volgende dag Hirakimata te beklimmen en dus besloten we om samen de wandeling te maken.
Na de eerste kennismaking bleek dat peter ook een beta was en we zijn de avond bezig geweest verschillende wiskundige stellingen te bewijzen (o.a. oppervlak van de overlap van 2 cirkels die elkaars midden snijden en de stelling v/h parallellogram). Je moet toch wat he...

Een uitzichtje vanuit de hut:




Op dag 2 vroeg opstaan en onderweg naar Hirakimata over het Kaiarara Track (zie kaart). Met natuurlijk weer mooie plaatjes :



















De onderste Kauri dam. Gebruikt om een stuwmeer te maken waarin de gekapte Kauri bomen konden worden gedumpt. Vervolgens werd een keer in de zoveel tijd de dam opengezet en alle bomen stromen vervolgens richting de zee (de houtzagerij). Hierdoor is nu nog slechts minder dan 1% van de oorspronkelijke kauri's aanwezig op GBI. Kauri's in een notendop: Agathis australis can attain heights of 40 - 50 metres and trunk diameters big enough to rival Californian Sequoias at over 5 meters. The largest kauris do not attain as much height or girth at ground level but contain more timber in their cylindrical trunks than a comparable Sequoia with its tapering stem.





Altijd leuk:







Een mooie waterval:




Het laatste stuk naar de top bestond uit een haast eindeloze trap (om de natuur te beschermen)




En nog meer mooie foto's:
















Eindelijk op de top!!!
Hier zie je opnieuw de Whangapoua Creek:




En hier duidelijk te zien de airstrip bij de Whangapoua Creek (het tweede vliegveld waar ik het eerder over had)





Whangaparapara Harbour vanaf de top duidelijk zichtbaar :




Opnieuw Whangaparapara, hier ben ik dus met een kajak helemaal rondom gegaan!




En nog meer mooie natuur:







En dit lijkt wel een groep mensen (waaronder een koningin) in de rotsen:




En het groepje met op de achtergrond Whangaparapara




En hier kom je dan van naar beneden, lekker improviseren dus:




En nog eens whangaparapara




Vervolgens gingen Peter en ik elke onze eigen weg. Peter nam de peach tree track en ik nam de south fork track terug naar de hut. 's ochtends waren we een aantal mensen tegengekomen die toen aankwamen bij de hut en ook op de top kwamen we ze weer tegen. Toen Peter en ik uit elkaar gingen wachte ik op ze en liepen we samen terug naar de hut. Het was een gezellige groep kiwi's die een of andere route aan het lopen was waar je een lintje voor krijgt. Dat schijnt mooi te zijn op je CV, toont doorzettingsvermogen ofzo..
Tijdens de wandeling bleek ook dat ze morgen dezelfde richting uit gingen lopen als ik en met een kleine aanpassing van mijn route kon ik met ze mee lopen.

Altijd leuk om over een 1 persoons hangbrug te lopen, en dan lekker wiebelen :




Terug in de hut, een korte impressie.
Slaapkamer:




Veranda:




Keuken:




Dag 3, over de forest track (op de kaart de "grote weg" van de hut helemaal uitgelopen richting Whangaparapara en vervolgens het laatste stukje over de gravelweg naar de lodge.
Onderweg een kleine afslag genomen naar een lokaal "hoogtepuntje" Maungapiko. Lekker rotsklimmen om op de top te komen en dan oppassen dat je niet naar beneden valt










Terug in de lodge maar weer een paar mooie foto's gemaakt.







En waarom zou je op de bbq niet je eigengevangen vis bakken:




Weer een fantastisch plaatje:




Tsja, dat krijg je als je dingy lek is




En als toetje voor de verandering maar eens een muffin met vanille ijs en slagroom:




Margareth, Marco en Tony




Margareth en Cris




Marco, een Ier blijf een Ier




Marco's prachtige hond




Tony (jaja, in Auckland gebrouwen Amstel )




En Marco opnieuw




Plaatjes op de boot terug richting Auckland aan het eind van twee gezellige weken werken tegen kost en inwoning.
















Terug in Auckland




En vervolgens waren alle hostels vol in Auckland vanwege een muziekfestival. De eerste nacht heb ik een (veel te dure) tweepersoons kamer (gescheiden bedden) gedeeld met een willekeurig Koreaans meisje. En de dag daarna was het onduidelijk wat er allemaal zou gebeuren en hoe ik naar de youthgathering zou komen. Ik kreeg 's ochtends vroeg een emailtje dat iemand me wel kon brengen. Vervolgens heb ik hem (Michael Burton) maar opgebeld of hij een plek wist waar ik zou kunnen slapen. En hij gaf me het advies om ene Heidrun Leonard op te bellen. Zo gezegd zo gedaan en ik kon wel een nachtje bij haar doorbrengen en zij zou ook de volgende ochtend worden opgehaald door Michael. alles goedgekomen.
Heidrun is een echte antroposoof (eurythmist voor degene die dat wat zegt) en dat is duidelijk te zien in het huis:










De volgende dag onderweg naar Kerikeri kwamen we langs de "mooiste toiletten" in de wereld (niet de schoonste overigens) ontworpen door Hundertwasser (hoe toepasselijk) en zijn enige project in Nieuw-Zeeland. Natuurlijk even stoppen om foto's te maken :






















Zie de maan schijnt door de bomen in Kerikeri




Eli lekker aan het trommelen




Het risico van lang haar:




Samen met de schuldige (Monica) op de foto













Gezellig momentje. Monica, Ashlyn, Ikke en onder Sam




Ashlyn (waarmee ik veel ben omgegaan en die samen met de dirigent, Monica, 2 anderen en mij het "koor" vormden)




De tenten tussen de fruitbomen




En de keuken (hee, wat doet die computer op een antroposifisch kamp )




De gemeenschappelijke ruimte




En in de gemeenschappelijke ruimte de ramen in de stijl van Hundertwasser (die een buurman van de eigenaar van dit stuk land was)




In de gemeenschappelijke ruimte (een formalige garage) de wanden mooi geschilderd met eurythmie figuren







Het eerste kampvuur. Altijd leuk om silhouetten te fotograferen.










Weer in de keuken. v.l.n.r. Peter, Lisa, Sue, Fran, Lydia en Michael (Burton).




Martin (de priester, recentelijk hier gekomen vanuit Duitsland)




2 Uitzichtjes







Pia




Peter en Rosa duidelijk te zien




Coral, Martin, Deborah, Rosa




Monica en een buurman




Monica




Dat krijg je als je je camera beweegt, lange sluitertijd en onscherp. Ik noem het "Kunst"




Bradley




Sue en Lydia en zingen




Michael, Alex, Adrian en Heidrun




Peter kijkt naar de schilderingen die we hebben gemaakt (iedereen begint op 1 papiertje en vervolgens voegt iedereen 1 stukje toe)




Martin, Eli




Pia




Jay




Deborah, Sue, Ashlin, Margarete, Fran, Rosa, Heidi, Coral




Ashlyn




Sabina, Rachel, Fiona, Fran, Michael




Lisa, Alex, Pia, Adrian, Sam, Margarete's hand




Deborah




Heidi




The Frog of Luv




Pia en Roland




Lekker drummen bij de vuurplek (rechts Peter)




De lucht




Poi, Kerosine en een kampvuur . Mix dat met een lange sluitertijd en je krijgt leuke foto's



























































































De plek waar ons koortje zong




De compost wc, met prachtige ramen













Fiona




Alex en Roland




Jay (een van de organisators)




Lydia




Margarete, Lydia, Ashlyn




Heidi en Beth




Op weg weer terug naar huis. Eli, Heidi.




Monica en Martin nemen afscheid







En dan wachten totdat iedereen klaar is om te vertrekken













De eerste auto rijd weg




Langs de totempaal die een van de werkgroepjes heeft gemaakt. De totempaal is in feite een opname van wat er allemaal in grote lijnen is besproken tijdens het kamp. Boven de engelen, midden dieren, onder planten. De komeet die van hier prachtig te zien was is ook verwerkt in de totempaal.










En wie dat wilde kon ook een eigen stukje toevoegen. Ik heb mijn 'persoonlijke' symbool toegevoegd. Vergelijk met dit wat ik al eerder heb gemaakt.


















twee kunstwerken die gemaakt zijn tijdens het kamp door twee verschillende deelneemsters










Spelen met een cowboyhoed













Vlak voor vertrek nog even wat muziek maken




En de laatste gesprekken







Voor het moment leef ik nu bij Heidrun en ik help haar een beetje in en rond het huis. Ik ben op zoek naar een baantje in Auckland. Dus ik moet na vandaag ruim 3 uur te hebben zitten typen (en gisteren ook flink wat uren te hebben besteed aan het uploaden van de foto's) daar maar eens druk mee aan de slag

Geplaatst op: 30-01-2007 | 03:32 Lokale tijd
Bekijk foto-albums





[09-06] Homecoming party
[01-06] Bali
[18-05] Het vierde eiland, Australië
[13-05] Het tweede en derde eiland
[22-04] Work, Girl, Work, Travel
[25-02] On my own
[30-01] Great Barrier Island & Kerikeri
[02-01] Happy New Year, back in Auckland
[23-12] Kerst
[16-12] Waiheke Island


Bekijk RSS-feedWat is RSS?
Inschrijven nieuwsbrief
Voornaam
Travel Active HomepageDisclaimerColofonSitemapContact My Travel Active