|
|
 |
 |
 |
 |
|
Reizigersweblog van jjbankert
On my own
Laatst geupdate 6:05 PM, 26-2-2007
In mijn laatste berichtje liet ik jullie achter in de overtuiging dat ik heerlijk bij iemand inwoonde en dat er goed voor me werd gezorgd. Maar dit kon helaas niet lang duren. Om onduidelijke redenen zette Heidrun me namelijk na een paar dagen het huis uit en kon ik het weer helemaal zelf allemaal regelen.
Om te beginnen maar een lange termijn oplossing zoeken om te verblijven en natuurlijk blijven zoeken naar een baantje.
Ik had een aantal opties gevonden, het liefst werk ik (natuurlijk) met computers en dus aangemeld bij een hoop recruitment offices (uitzendbureaus) met de melding dat "anything to do with computers" een ideale job description is. En ik had ook nog iets gezien over fundraising voor goede doelen en daarbij was ervaring met sales een voordeel. Ik vond het een mooie laatste optie, als de nood aan de man kwam.
Vervolgens het lange wachten op reacties en daarnaast elke dag nieuwe mailtjes blijven versturen naar leuke opties.
Na een paar dagen alleen een reactie van de fundraising gekregen of ik op gesprek wilde komen. Ik vond het wel prima. Het zou werk als contractor zijn (dus met 1 day notice) en dus op het moment dat er iets anders voorbij zou komen onmiddellijk een overstap mogelijk. Op de internetsite was ook nog eens een salaris beloofd van tussen de 750 en 1000 NZ$ per week (375-500 euro) afhankelijk van je prestaties. Allemaal hartstikke mooi dus. Maar het blijkt natuurlijk altijd minder mooi te zijn dan dat er wordt gezegd. Je begint op een vast bedrag van 75$ per dag en als je dat wilt kan dat permanent worden omgezet in commissie. Om een lang verhaal kort te maken na de twee weken dat ik had gewerkt en er iets anders langs kwam, had ik genoeg verdient om 3 weken te overleven.
In die tijd had ik ook al op de huizenmarkt voortgang geboekt. Na een paar nachten in het hostel verhuisd naar een appartement waar je maximaal met 2 anderen in woont en je een hoop voorzieningen met die mensen deelt (wc, douche, keuken, tv etc). Toevalligerwijs waren er geen 2 anderen om de kamer mee te delen dus had ik een appartement voor mij alleen tegen 100$ per week (t.o.v. 157.5$ per week in het hostel; dat was al met korting). Ik heb me die week heerlijk op m'n gemak gevoeld, ondanks het feit dat er geen prullenbak/theedoek was en blijkbaar iemand de tv had meegenomen (alleen de coax kabel lag er nog  ).
En in die straat (79 Anzac ave, voor mensen die naar Auckland komen) stikt het van de andere hostels. Dus maar even geïnformeerd naar de prijzen en vervolgens slaap ik nu in een hostel tegen 65$ (!!!!) per week. Dat gaat dan om een 4 persoons kamer met raam (zonder raam is 55, maar die zijn uitgeboekt) en 4 toiletten en 4 douches die je deelt met een hoop anderen.
Bij lange na dus niet zo goed als het appartement, maar aangezien ik hier echt alleen maar ben om te slapen/eten maakt me dat niet zo heel veel uit.
Ik verleende mijn diensten als contractor - je bent dan niet in dienst van het bedrijf - dus voor 2 weken aan Cornucopia. En wel als door2door fundraiser voor de charity IHC. Mijn doel was mensen long term supporter te maken en zo IHC te helpen meer mensen met een "intelectual dissability" te bereiken binnen Nieuw-Zeeland. Op zich natuurlijk een mooi doel, maar ik kon me ontzettend storen aan de rich bastards die het geen reet kon schelen.
Voorbeeld: staat een vent z'n Ferrari te poetsen
ikke > "hello sir, how are you today?"
eikel < "sorry no time. Have to catch a plane in 5 minutes"
en blijft vervolgens gewoon poetsen en doet dat nog als ik later op m'n weg terug langsloop.
Daar kan ik me dus ontzettend aan storen. Maar ik heb ook een hoop mooie gesprekken gehad met mensen die echt willen helpen, maar helaas in het sociale vangnet bungelen.
Uiteindelijk raken afwijzingen hier een stuk harder omdat het om iets moois gaat ipv mensen overhalen de prijzen van gas/electra vast te spijkeren. Het liep allemaal net niet lekker genoeg om over te gaan schakelen op commisie en zelfs toen ik werd overgeplaatst van door2door naar mensen op straat aanspreken (dus in een groep werken ipv in je eentje) gingen mijn prestaties niet omhoog (bijna altijd slechts 1 per dag, waar 2 verwacht werd).
Ik was dus blij om een telefoontje te krijgen van een van de recruitment offices (Madison) of ik nogsteeds op zoek naar werk. En in dat geval of ik langs wilde komen voor een gesprek en een hoop testen zodat ze konden bepalen wat mijn kwaliteiten zijn.
Ik vind het altijd grappig om testen te doen (en ik was fundraising ook wel een beetje zat) dus ik ben gelijk de volgende dag langsgekomen. Voordat uberhaupt iemand met me had gesproken (behalve de receptioniste) kon ik al het contract tekenen dat Madison werk voor me zouden zoeken, begon dus al gelijk goed.
Daarna even kletsen met Anne die me de introductie tot de test gaf en ik kon aan de slag.
Disclaimer: de resultaten mogen alleen worden geinterpreteerd door proffesionals (volgens het papiertje) dus doe vooral geen moeite. En verder zijn ze niet op de komma nauwkeurig omdat ik het papiertje zelf niet bij de hand heb nu.
Inzicht testen
English language: above average (daaruit zou een proffesional de conclusie kunnen trekken dat ik meer van engels weet dan de gemiddelde Kiwi  )
Mathematics: high
Abstract: high
Typesnelheid:
Words: 40 per minute
alphanumeric: 6000+ characters per hour (ze zeiden dat dat best goed is)
numeric: 6000+ (ook dit schijnt zeer aardig te zijn)
Kennis/vaardigheid test:
Bij zowel MS Word als Excel geen enkele fout bij de beginner vragen en in totaal komt het erop neer dat ik best Advanced ben in beide programma's (ik gok dat het rijtje beginner, medium, advanced, expert is, dat werd er niet bij verteld).
Vervolgens kon ik een aantal references opgeven (waarvan ik niet mocht weten wat ze eraan gingen vragen) en toen kon ik gaan.
Volgende dag een berichtje dat ze werk voor me hadden. En nadat ze een paar dagen later m'n references hadden gecheckt een echt aanbod gekregen. Ik ben er niet 100% zeker van, maar ik vermoed dat het ATM's (flappentappen) inpakken is. Geen id wat ik me er bij moet voorstellen maar het levert meer geld op dan Cornucopia. Ik zie het allemaal morgen wel, jammer alleen dat het niet echt lijkt alsof het veel met pc's te maken gaat hebben.
In eerste instantie kreeg ik te horen dat ze me iets van 13$ per uur wilden geven en dat dat met holiday pay dan op 14,5 uit zou komen. Ik gaf aan dat ik eigenlijk wel wat meer had verwacht en dat ik maar zou uitkijken naar een baantje dat meer zou betalen.
De volgende dag kreeg ik een telefoontje dat ze me 15$ per uur zouden gaan betalen en dat dat inclusief holiday pay dus op 15.95 per uur uitkomt. Na 1 april schijnt de wet te veranderen en ga ik 'zelfs' 16.30 per uur krijgen.  Dat was dus snel verdient
En in de tussentijd heb ik ook nog een goede vriend opgedaan, Suneal Varma (spreek uit seniel vaahma). Hij is een super aardige Indiaase man die hetzelfde werk als ik deed voor IHC. Hij is in Auckland om verder te studeren, spreekt 9 talen en doet een ziek aantal papers naast een part-time job. En een van zijn vrienden runt een restaurant vlakbij mijn nieuwe werkplek, daar krijg ik nu dus korting .
En misschien ook nog leuk om te vermelden. Ik heb besloten naar het future music festival te gaan hiero. Van de top 5 line-up, 3 Nederlandse DJ's. Ferry Corsten, Fedde Le Grand (juistja, typo op de poster) en Sander van Doorn (nog een typo).
In Australie heeft dit festival een wat uitgebreidere line-up, maar je kan ook niet alles hebben...
En voor de mensen die het leuk vinden de liedjes die ik heb gezongen in Kerikeri. Veel liedjes ken je waarschijnlijk wel, maar dan onder een Nederlandse of Duitse titel (bijvoorbeeld "Lo the eyes of all" = "aller augen".
Update: vandaag met m'n nieuwe job begonnen. pfoe, ik heb nog nooit zooooo veeeeel geld gezien/vast gehouden. Met de eerste tea break was er al exact 600.000,- NZ$ door mijn handen gegaan. Ruim genoeg om door mijn studie te komen en een eerste huisje aan te schaffen in de eerste 2-3 uurtjes dus. 
Geplaatst op: 25-02-2007 | 08:04 Lokale tijd
|
|
 |
|
 |
|
|
 
|
|
|
