|
|
 |
 |
 |
 |
|
Reizigersweblog van jjbankert
Work, Girl, Work, Travel
Nou, het laatste berichtje is alweer een tijd geleden en jullie zaten natuurlijk met spanning te wachten op het volgende berichtje (gewoon braaf ja knikken allemaal  ). Dus hier is ie dan.
Ik begin waar ik gebleven was, ik had namelijk net een nieuwe job bij Chub Security. En mijn taak daar was geld in canisters stoppen voor de ATM's en de terugkomende canisters te legen en tellen hoeveel geld er nou nog inzat. Op zichzelf niet echt heel erg inspirerend werk, maar wel grappig om met heeel veeel geld te mogen spelen  bijvoorbeeld torentjes bouwen en zien wat het stevigst en meest ruimte efficiënt is  heeerlijk.
Wel vervelend was dat de radio altijd aanstond op "Solid Gold" met de slogan 'more 60's en 70's than anywhere else" en dan bedenk je bij jezelf 'no wonder, nobody wants to listen to the crap'. Maar blijkbaar dacht Charlie daar anders over. En toegegeven er zijn wel een aantal leuke liedjes, maar om nou elke dag dezelfde liedjes te horen..... En dan draaien ze verdorie niet eens het leukste liedje van ELO, alleen 'don't bring me down' eens in de 2 dagen verdorie.
Waar de muziek duidelijk van betere kwaliteit was, was op het Future Music festival. Daar heb ik van 11 uur 's avonds tot 4 of 5 uur 's ochtends van muziek gedraait door o.a. Fedde Le Grand, Carl Cox, Ferry Corsten en Sander van Doorn (3 van die 4 zijn Nederlanders).
En gelukkig vloog de tijd op het werk, en dat was ook dankzij een leuker aspect van het werk, Mirinda. Ik zal hier niet op de details ingaan maar kort gezegd was het best gezellig samen. En dan kom je er na een tijdje achter dat het niet werkt samen. Dat is dan natuurlijk ontzettend balen voor mij, maar een geruststelling voor iedereen die niet wil dat ik naar dit landje immigreer. En daarbovenop is het natuurlijk een ideale basis voor een 1-april grap (he mama ).
Maar dan komt er een dag dat er wordt verteld dat je in ene niet meer nodig bent en dat terwijl je nog 3 weken zou moeten werken voordat je voldoende geld hebt om verder te reizen. Even flink balen dus en vervolgens je opties bekijken.
Ik nam een week om in Auckland iets te vinden, maar er bleek een stuk minder werk beschikbaar dan normaal en het uitzendbureau kon dan ook niets regelen binnen de gestelde tijd. Vervolgens krijg je ook geen reacties op je andere sollicitaties en is het tijd voor plan B.
Plan B betekende in dit geval opnieuw Irene (die net met haar vader en broer een rondreis door het land had gemaakt) achterna reizen. Die was inmiddels naar Hastings vertrokken om een paar weekjes te werken in een appelpakhuis voordat we het laatste gedeelte van onze reis (over het zuidereiland) samen zouden voltooien.
Zo gezegd zo gedaan, ik mijn intercity bus geboekt naar Hastings en eigenlijk was de timing ook vrij aardig omdat ik er net achter was dat het met Mirinda niet zou werken.
En dan is het 1 april, de dag dat ik naar Hastings reis, de dag dat ik mijn moeder een grote poets bak en alweer ruim een maand na mijn vorige weblog.
In het Hastings Backerpackers Hostel aangekomen ingecheckt in 'the beachhouse'. Een leuk 2 persoons huisje met slechte isolatie. Gelukkig dat mijn slaapzak redelijk warm is en ik slechts één nacht koud ben wakkergeworden (de eerste dag met nachtvorst dit jaar in NZ). Maar zodra je dan 's ochtends vroeg uit je heerlijk synthetische slaapzak komt rollen en je met je blote voetjes op de koude vloer staat merk je gelijk dat het eigenlijk toch best koud is.
De eerste dag werk wordt je dan niet eens naar het pakhuis gestuurd maar naar de appelgaard zelf. En aangezien ik niet zo'n grote fan van tuinieren ben zal het jullie ook vast niet verbazen dat ik dag 2 toch echt binnen in het pakhuis aan de slag wilde (waarbij dag 1 verdorie niet eens werd uitbetaald  ). En in het pakhuis was het ook niet vanaf dag 1 (uh, 2 dus) fantastisch. Ik mocht namelijk beginnen met het versterken van het "box stacking team". Oftewel een (betaalde) tien uur durende work-out waarin je dozen van 20 kg op hoogtes variërend van op de grond tot zo hoog dat ik met uitgestrekte arm precies nog bij de bovenkant van de doos kon als ik ernaast stond, opstapelt. Heel fijn dus.
Maar gelukkig mocht ik na een halve dag over naar het "tray stacking team" waarin je 4-5 trays met appeltjes in een doos stopt, stikkertje op de doos, doos op de lopende en vervolgens weer een nieuwe doos pakken voor de volgende set trays.
Ik heb het gelukkig de afgesproken twee en een halve week werk overleefd, hoe saai en lang de dagen ook waren (werktijden 7.00 AM tot 6.30 PM ma-vr en 7.00 AM tot 4.30 PM waren standaard). Gelukkig waren vooral de laatste 2 dagen in het pakhuis relatief rustig en had ik uitgebreid tijd om lekker gek te doen met Irene en Sabine (een Duits meisje dat Irene al in Oktober in een kiwi pakhuis had ontmoet en die ik voor het eerst zag in Auckland). En verder waren er nog een hoop andere aardige Duitse backpackers (te weten Jana & Lars, Melanie & Silke).
Het vervelendste in het pakhuis was het meemaken van een vrij ernstig bedrijfsongeluk. De zaterdag voordat we vertrokken kwam Silke met haar bedrijfskleding vast te zitten in de machine die een van de lopende banden aandreef. Dit op zichzelf was het probleem niet zo, want de noodstop was voor haar binnen handbereik. Echter, aan nieuwe werknemers wordt niet verteld dat het rode koord de noodstop is. Dus terwijl ze zocht naar het knopje draaide de machine gewoon door en kwam haar arm flink in de knel voordat er iemand was die wel aan het koord trok. Om een lang verhaal kort te maken kan ze nu de helft van haar hand niet meer voelen (zenuw flink platgedrukt) en het is ook lastig om die helft te bewegen. Hopelijk zal het uit zichzelf helen maar anders moet er een operatie aan te pas komen en hopelijk werkt dat wel...
En nu ben ik dus weer met Irene op stap op het laatste gedeelte van mijn (onze) reis in Nieuw-Zeeland. We zijn in Taupo weer op de Stray bus gestapt en via Rotorua en National Park Tongariro nu in Wellington uitgekomen. Aangezien ik nu niet zo heel veel tijd heb komen de foto's van de Tongariro crossing later, maar voor de mensen die iets hebben van "tongawattes?" klik hier. Kortgezegd is het de mooiste dagwandeling (volgens de geleerden) in Nieuw-Zeeland en mogelijk de wereld. Het bekendste onderdeel voor jullie zal Mount Ngauruhoe zijn, die figureerde als Mount Doom in de 'Lord of the Rings' films. De crossing zelf duurde voor ons ongeveer 7,5 uur maar viel best mee op twee stijle beklimmingen na (waarvan de eerste (de ergste) de toepasselijke naam 'devil's staircase' heeft).
Nu in Wellington heb ik gister op Mt. Victoria (een park waarvan je over de stad kan uitzien) gestaan en drie shot's uit de Lord of the Rings aanschouwd (zoals gezegd foto's komen). Het is best grappig om te zien waar 'Theoden' en 'Aragorn' stonden uit te kijken over het kamp van Rohirrim, maar in werkelijk over de huizen van Wellington stonden te turen. En vandaag zijn Irene en ik naar de film geweest in de Embassy (hier tegenover het hostel!!). Voor beginners, de Embassy is de bioscoop waar de Return of the King zijn wereldpremiere beleefde en van binnen ziet het er machtig mooi uit. Ook leuk is dat op de stoelen staat aangegeven wie op welke stoel zat tijdens de premiere (altijd leuk, op dezelfde stoel zitten als bijvoorbeeld Orlando Bloom of Viggo Mortensen )
Morgen gaan we oversteken naar het zuider-eiland maken. De hoogtepunten van mijn nabije toekomst zullen naar alle waarschijnlijkheid hangliding in het Abel Tasman park, een glacier walk op de Franz Joseph en een tocht door Milford Sounds zijn. 
hmmm, ok een paar fototjes dan.....
In het pakhuis:
Mount 'Doom' Ngauruhoe
Een mooi landschapje
Mooi he, de kracht van moeder aarde
Kleine kratermeertjes
Vanaf Tongariro, Mount Ruapehu (links achter met sneeuw) en Ngauruhoe
En in Wellington. Herinner je eens de eerste keer dat je een zwarte ruiter ziet in de film Lord of the Rings. Juist, het is donker, flinke schijnwerper en dan een zwarte ruiter op de heuvel....
vergelijk met
In feite loopt er een weg precies achter de top die je hier ziet overigens
Geplaatst op: 22-04-2007 | 12:16 Lokale tijd
|
|
 |
|
 |
|
|
 
|
|
|
