|
|
 |
 |
 |
 |
|
Reizigersweblog van jjbankert
Het tweede en derde eiland
Het tweede en derde eiland
Hallo allemaal,
het is ook nu alweer een tijdje geleden en het werd maar weer eens tijd om te updaten vond ik. Des te meer omdat ik later vandaag richting het vierde eiland van Nieuw-Zeeland vertrek (voor outsiders, ik bedoel Australië natuurlijk  )
In mijn vorige blogje had ik jullie achtergelaten in Wellington. Mijn reis ging vanuit daar naar de ferry terminal 's ochtends vroeg om naar het zuider-eiland te varen. Maar het ging mis. Irene en ik waren namelijk vrolijk geïnformeerd dat we de shuttle vanaf 8.15 am voor de deur van het hostel konden verwachten. Wij staan daar dus vrolijk, maar om 8.30 nog niets.  wij even informeren: "oh die gaat altijd om 8 uur hoor" *zucht*. Nou, vlug dus een taxi genomen en precies op tijd om de boot (Nederlandse makelij) te halen.
De boottocht van Wellington naar Picton is een ontzettend mooie tocht. Vooral omdat je dan door de Marlborough Sound komt, voordat je Picton bereikt. Ik had mijn fototoestel net helemaal leeg gemaakt en volle batterijen dus lekker fotootjes schieten (ik heb ze niet geteld, maar het zouden makkelijk 100-200 foto's kunnen zijn van de boottocht). Helaas heb ik nu echt geen tijd om voor foto's te zorgen op deze site, die komen hoogstwaarschijnlijk pas weer als ik thuis ben, maar later meer daarover.
In Picton aangekomen de Stray bus opgezocht en onderweg naar de eerste overnachting op het zuider-eiland, Old McDonald's farm in het National Park Abel Tasman. We konden kiezen tussen slapen in een tent of in een huisje en dan ga je natuurlijk voor de goedkoopste optie (je bent backpacker of niet he). En verbazingwekkend genoeg konden we na een goede (!) nacht slaap een stralende dag tegemoet zien waarin Irene en ik op een zeiltocht gingen langs de kustlijn. Om een lang verhaal kort te maken, het was super leuk. Zeilend op een catamaran zagen we fur-seals, pinguïns, mooie stranden, "split apple rock" en nog een hoop meer (en op een strandje in een grot cave wetas).
Vervolgens ging de tocht per bus verder richting de Franz Josef glacier. Daar heb ik een full day glacier walk gedaan met van die talons onder de schoenen  (ze waren hard nodig ook). De uitzichten waren fantastisch maar maar ook onrealistisch aangezien deze gletsjer midden in een tropisch regenwoud ligt.
De reis ging verder en ik kwam via Barrytown, waar ik een gratis ritje op de fly-by-wire won met een stoelendans, uit in Queenstown. De hoogtepunten in Queenstown waren voor mij:
* The -5 degree bar, met een hoop ijs sculpturen en ook het glas waar je een drankje in kreeg uit ijs een bijvoorbeeld ook de toonbank uit ijs!! Super leuk en een hoop foto's gemaakt natuurlijk .
* Hanggliding, samen met een instructeur onder zo'n driehoekige vlieger hangen en genieten van het uitzicht. Af en toe natuurlijk lekker duiken en weer optrekken en zelf sturen!! En vlak voor de landing vlak over de top van een boom scheren (de enige in een straal van 100 meter en mijn tenen raakten de boom zowat  ).
* Fly-by-wire. Stel je voor een surfplank. Stel je nu voor een vliegtuigmotor aan het ene eind van de surfplank en ik vastgebonden op de andere helft van de plank. Dit alles opgehangen aan kabels over een vallei en ik die het gevaarte bestuur met snelheden tot 180 km/u yeeeeehaaaa
* The Luge kan je je het best voorstellen als een mix tussen rodelen en skelteren waarbij je zelf moet sturen in een 4 meter brede, bochtige baan van een berg af. Ontzettend leuk, totdat het begon te regenen en de remmen niet meer fantastisch werkten.
Queenstown is traditioneel een stadje waar je veeel te veel geld uitgeeft en ik kan bij deze bevestigen dat het ontzettend verleidelijk was om nog een flink aantal andere activiteiten te doen. Het blijft immers de 'adrenaline-capital of the world' (met t-shirts met teksten als 'adrenaline is legal')
Daarna weer op de Stray bus gehopt (nog altijd samen reizend met Irene) en via Te Anau richting Milford Sound. Milford kan ik kort over zijn: fantastisch. De route in de bus is al super en dan kom je aan bij het water en maak je een tochtje op een boot... Geweldig!! Jullie zouden het zelf moeten zien, de foto's komen in ieder geval nog wel
Na Milford weer terug via Te Anau en later de 'sausage-capital of the world', waar we overnachten, op de boot richting Stewart Island, het derde eiland van Nieuw-Zeeland. Hier waren we slechts 1 nachtje, maar het was een van de beste hostels die ik heb gehad op mijn reizen. We hadden met nog 5 andere reizigers samen een huisje met alle voorzieningen (behalve een tweede pan) die je nodig hebt. En Irene en ik hebben daar ook nog eens een mooie wandeling naar de vuurtoren gemaakt en in het voorbijgaan het oudste stenen gebouw van Stewart Island (en waarschijnlijk heel NZ) gezien in een lieflijk klein baaitje.
Zoals jullie waarschijnlijk al hebben gemerkt houd ik het even kort, dus snel door naar de volgende highlight: Dunedin. Dunedin is de studentenstad van Nieuw-Zeeland, en dat kan je ook wel heel goed merken. Gemoedelijke sfeer, leuke stad, kortom een plek waar ik wel had willen blijven hangen, als ik meer tijd had gehad. In Dunedin heb ik de Cadbury fabriek bezocht, die heeft een chocolade waterval heeft waar 1000 kg chocolade doorheen gaat en die is puur opgezet voor entertainment. En verder zijn Irene, Rochel (een Nederlands meisje dat we nog uit Taupo-Rotorua kenden en waarmee we vanaf Queenstown samen reisden) en ik naar de film Spiderman 3 geweest.
Vervolgens zijn we vanaf Dunedin, via Queenstown (waar Irene en ik nog maar een keertje 6 ritjes in de Luge deden, dit keer bij een strak blauwe lucht), uitgekomen in Christchurch (de stad waarvan ik naar Australie vlieg). Voor Irene was dit het einde van haar reizen, maar ik wilde nog 1 halte verder en terug. Sinds dat ik op Great Barrier Island dolfijnen heb gezien, wil ik er ook heeeeel graag mee zwemmen. 'Vlak' boven Christchurch ligt het dorpje Kaikura (3 uur met de bus), wat een van de beste plekken ter wereld is om met dolfijnen te zwemmen, walvissen te spotten of ander zeeleven te bestuderen. En aangezien ik daar gratis met Stray kon komen, ga ik daar dus vrolijk naar toe. Kom ik vervolgens bij het centrum aan waarvan die tours vertrekken, zegt de dame achter de kassa "oh, die tour is vandaag afgeblazen omdat de dolfijnen te ver in zee zijn, misschien kan je het morgen proberen maar we kunnen niets garanderen". Juist, flink balen en even diep zuchten en buiten even op een bankje zitten denken wat nu te doen, ik had immers al voor mijn hostel in Christchurch die avond betaald. Dus terug naar Christchurch en dan een andere dag proberen? of in het hostel in Kaikura blijven en de volgende dag het een kans geven? Terwijl ik dus op dat bankje zat te denken kwam er een jongen voorbij die vroeg of ik even een fotootje wilde nemen. Tuurlijk, ik ben de slechtste niet en zo raken we aan de praat en hij is onderweg naar Christchurch en ik kan best een lift krijgen in zijn autootje. Zo gezegd zo gedaan en uiteindelijk is het er niet meer van gekomen om te zwemmen met dolfijnen in de laatste paar dagen in Nieuw-Zeeland. Dat geeft dus een uitstekende reden om nog eens terug te komen!! Wat betreft Christchurch, de kerk hier is best mooi, gebouwd in de Gothic Revival style, het dichtst dat je hier in de buurt van fatsoenlijke gotiek (my favorite) komt. En verder zijn hier natuurlijk een hoopt souvenir winkeltjes waar ik mijn laatste touristen dollartjes aan heb kunnen spenderen.
Na 5 weken samen met Irene te hebben gewerkt, gereisd, geleefd, gek gedaan etc. ga ik zo afscheid van haar nemen. Het was super gezellig samen en ik heb er in ieder geval 1 hele goede vriendin bij. Het is nu nog vijf uurtjes voordat ik dit land, wat de afgelopen 6 maanden mijn thuis is geweest, ga verlaten. Ik zal de hobbitheuveltjes en de mentaliteit van de mensen hier gaan missen, maar ik heb ook het gevoel dat het weer tijd wordt om weer wat dichter naar huis te komen. Dus, nu grofweg een maandje Australie, dan grofweg 2 weekjes Bali en dan kom ik op zaterdag 23 juni, op een belachelijk vroeg tijdstip, weer terug aan op schiphol en ons kikkerlandje. Voor mensen die me willen uithoren heb zondag 24 juni in gedachten voor een klein homecoming feestje, dus houd die datum vrij als je dat leuk vind
Voor de laatste keer vanuit het land van de lange witte wolk (Aotearoa), Aroha nui (goodbye)
p.s. ik heb de meeste foto's al op de post naar huis gedaan, dus jullie zullen echt moeten wachten tot het feestje voor de laatste set uit Nieuw-Zeeland. Nog een reden om naar m'n feestje te komen
Geplaatst op: 13-05-2007 | 22:49 Lokale tijd
|
|
 |
|
 |
|
|
 
|
|
|
